Përkthimi i dialogut sjell një zgjedhje estetike: do të ruash tonin e varfër të rrugës së New Jersey-t dhe ta përkthesh fjalë për fjalë, apo do ta lokalizosh, të gjesh ekuivalente kulturore që nxjerrin në pah të njëjtën dhimbje dhe absurditet? Një zë i përshtatur mirë mund të bëjë që Tony të tingëllojë si krahazëri i një patriarku ballkanas—fjalët e tij të jenë të ashpra, por me nuanca dhimbjeje që vijnë nga të qënit i palëvizshëm mes pritshmërive të tij. Një përshtatje e tillë mund të flasë drejtpërdrejt me publikun shqiptar, duke çliruar karakteret nga stereotipet dhe duke i bërë më njerëzorë, më të njohur.
Një fragment reflektimi — i përzier me nostalgi dhe zhbirim kulturor — mbi përkthimin dhe përshtatjen e serialit The Sopranos në shqip.
Në fund, “The Sopranos me titra shqip” do të ishte më shumë se një rrëfim i dëshpërimit amerikan; do të ishte një ftesë për shikuesin shqiptar që të lexojë dhe rindërtojë identitetet në dritën e diasporës, traumes familjare dhe dëshirës për pushtet. Titrat, zërat, dhe nuancat e përzgjedhura do të përcaktonin nëse seriali do të fliste vetëm për mafian, apo do të bëhej një pasqyrë më e gjerë e mënyrës si shoqëritë tona ruajnë dhe përcjellin pushtetin brenda familjeve.